البتّه ، پس از مهاجران و سبقت‌گيرندگان در اسلام ، كسى مقام و منزلت شما انصار را نزد ما نخواهد داشت . فرمان و حكومت از آن ما ، و مقام و منزلت وزارت از آن شما باشد . آنگاه ، حباب بن منذر از جاى برخاست و خطاب به انصار گفت : اى گروه انصار ، زمام امور حكومت را خود به دست بگيريد كه اين مهاجران در شهر شما و زير سايهء شما زندگى مىكنند و هيچ گردنكشى را زهرهء آن نيست كه سر از فرمان شما بتابد . پس ، از دودستگى و اختلاف به‌پرهيزيد كه اختلاف ، كارتان را به تباهى و فساد خواهد كشيد و شكست خواهيد خورد و رياست و حكومت از چنگتان به در خواهد شد . اگر اينان زير بار نرفتند و بجز آنچه كه از ايشان شنيديد چيزى ديگر نگفتند ، در آن صورت ، ما از ميان خودمان فرمانروايى برمىگزينيم و آنها هم براى خودشان اميرى انتخاب كنند . در اينجا عمر از جاى برخاست و گفت : هرگز چنين كارى نمىشود و دو شمشير در يك غلاف نگنجد . به خدا سوگند كه عرب به حكومت و فرمانروايى شما سر فرود نخواهند آورد ، درحالىكه پيامبرشان از غير شماست . امّا عرب با حكومت و زمامدارى كسى كه از خاندان نبوّت و پيامبرى باشد مخالفت نخواهد كرد . ما در برابر كسى كه به مخالفت با ما برخيزد ، دليل و برهانى قاطع داريم و آن اينكه چه كسى حكومت و فرمانروايى محمّد را از چنگ ما بيرون مىكند و با ما سر آن به ستيزه و مخالفت برمىخيزد ، درصورتىكه ما از بستگان و خاندان او هستيم « 1 » ؟ مگر آن كس كه به گمراهى افتاده ، يا به گناه آلوده شده ، يا به

--> ( 1 ) . وقتى امير المؤمنين ( ع ) اين احتجاج مهاجران را شنيد ، فرمود : « احتجّوا بالشّجرة -